
ពីឆ្នាំ ២០០៤ ដល់ឆ្នាំ ២០០៧ សេដ្ឋកិច្ចមានកំណើនជាមធ្យមក្នុងមួយឆ្នាំ ជិត ១០ % ដោយសារការកើនឡើងក្នុងវិស័យវាយនភ័ណ្ឌ សំណង់ កសិកម្ម និងទេសចរណ៍។
បញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចនៅបរទេសបានប៉ះពាល់ដល់កំណើនក្នុងឆ្នាំ ២០០៩។ វិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុពិភពលោក ធ្វើឲ្យតម្រូវការសម្រាប់នាំចេញផលិតផលកម្ពុជាមានការថមថយ ហើយវិស័យសំណង់ក៏ធ្លាក់ចុះដោយសារតែកង្វះឥណទាន។ បរិមាណផលិតនៃផលិតផលក្នុងស្រុកធ្លាក់មកត្រឹម ១,៥% ក្នុងឆ្នាំ ២០០៩ ដោយសារតែការថមថយសេដ្ឋកិច្ចសាកលលោក ប៉ុន្តែបានកើនឡើងជាង ៤ % ក្នុងឆ្នាំ ២០១០ ដោយសារតែការនាំចេញកើនឡើងវិញ។ ឧទាហរណ៍ ការនាំចេញកៅស៊ូ កើនឡើងប្រមាណ ២៥ % ក្នុងឆ្នាំ ២០០៩ ដោយសារតម្រូវការពិភពលោកមានការកើនឡើង។ ឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍ បន្តកំណើនយ៉ាងនឹងធឹង ដោយមានភ្ញៀវបរទេសមកកាន់ទឹកដីកម្ពុជាលើសពី ២លាននាក់ក្នុងមួយឆ្នាំក្នុងឆ្នាំ ២០០៧-២០០៨។
បញ្ហាប្រឈមដែលត្រូវដោះស្រាយផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចដ៏ចម្បងសម្រាប់កម្ពុជានៅទសវត្សក្រោយនេះ គឺត្រូវបង្កើតនូវបរិយាកាសសេដ្ឋកិច្ច ដែលវិស័យឯកជនអាចបង្កើតការងារគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាអតុល្យភាពប្រជាសាស្ត្ររបស់ប្រទេសកម្ពុជា។ ច្រើនជាង៥០ % នៃចំនួនប្រជាជនគឺមានអាយុតិចជាង ២៥ឆ្នាំ។
(ប្រភព៖ សៀវភៅការពិតរបស់ CIA)
| ២០១០ | ២០០៩ | ២០០៨ | |
| ផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (លានដុល្លារអាមេរិក) | ១១,១៣៥ | ១០,៣៣៨ | ១០,១២៩ |
| អត្រាកំណើនផលិតផលក្នុងស្រុក | ៣ % | - ១ % | ៧ % |
| ផលិតផលក្នុងស្រុកសរុបសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ (ដុល្លារអាមេរិក) | ៧៣៥ | ៦៩៣ | ៦៩០ |
ប្រភព៖ ការព្យាករណ៍របស់ EIC